(B)Eet

Afgelopen vrijdag zijn we samen met Wil en Hellen heerlijk uit eten geweest. In Hoorn bij (B)eet. Ter ere van het driejarig bestaan was er een prachtig menu samengesteld met dito wijnarrangement. De verhalen van de vinoloog, Tjeerk uit Sneek, maakte dat de wijnen nog lekkerder smaakten. Het diner ter ere van mijn vijftigjarig bestaan. Wil en Hellen, dank je wel!

Afgesloten werd met een biertje bij cafe Jan Pieterszoon Coen. We moesten haasten om voor middernacht daar binnen te zijn, anders word je de toegang geweigerd. De belachelijkheid van deze regel wordt nog groter als je ontdekt dat iedereen binnen gewoon weer rookt. De nieuwste regel weegt blijkbaar zwaarder dan een regel van nog amper een jaar oud. Buiten roken kan immers ook niet meer, anders mag je niet meer naar binnen. De volgende ochtend met een licht hoofd wakker geworden.

Het eerste nieuws: het kabinet is gevallen. Om Afghanistan…..zegt men. Wetten afkondigen die niet samengaan met andere lokale regels en die vervolgens niet controleren, laat staan sanctioneren, getuigt ook al niet van stabiel leiderschap.

Nummer 1!!

Voor het eerst sinds lange tijd deed de Oude Hoornseweg weer eens mee met de carnavalsoptocht. Oud Prins Janus nam samen met Rob het initiatief. Rob nam een lange historie als bestuurslid bij Ospylac en heel veel enthousiasme mee. Samen met vele anderen werd er in de schuur bij ome Freek gebouwd. Het idee was een snoepkraam. Lekker zoet dus. De tegenstelling was toen ook snel geboren. Lekker stout. Iedereen weet inmiddels dat onze keurslager Dick van het betere vlees houdt. De Pirelli kalenders van Ko kwamen dan ook goed van pas en gingen een tweede leven tegemoet. Heel veel lol hebben we gehad in de voorbereiding en het bier bij ome Freek smaakte steeds goed. De zeer pikant geklede etalagepop kwam niet door de ballotage commissie. En ook een variant van Patricia Paay kwam niet op de wagen. Prins Janus was onverbiddelijk……”hou de zeden hoog en dat zal in gouden munt worden betaald”, waren zijn profetische woorden.

In de gein werd natuurlijk gezegd dat we alleen maar voor de eerste prijs meededen. De Olympische gedachte is bij de Krotenkokers echter veel belangrijker. Op de eerste plaats dus gewoon meedoen.
De deelnemers van de optocht met bijna twintig wagens denken er vast allemaal zo over. Tijdens de optocht deelden we drank en worst uit. Worst op dezelfde ochtend nog vers gemaakt door onze Prins. Of die borrels en worst de jury gunstig hebben gestemd? Vast wel.

Bij de aankondiging van de prijswinnaars vanaf plaats tien steeg iedere keer een luid gejuich op. Gejuich van ons zelf. We drongen namelijk de top vijf binnen. En toen we na de vierde plek nog steeds niet waren opgenoemd begon ik toch te twijfelen. Zouden we überhaupt wel opgemerkt zijn door de jury? Zouden ze ons over het hoofd hebben gezien? Op de vierde plek de Prikkels. De vaste eerste prijswinnaar van de laatste jaren…. Nog drie prijzen te vergeven. Nummer drie werd bekend gemaakt en weer werden we niet genoemd. Het feest kon al niet meer stuk. “En op de tweede plaats……….”

Op nummer twee de elfjes met wel heel grote borsten. Dat betekende dat wij de nummer één waren. Super! Groot feest volgde. Volgend jaar zijn we zeker weer van de partij.

hierbij de foto’s gemaakt door Marianne