De kracht van intentie

De intentie zetten op iets wat je diep down al veel langer wenst is veel krachtiger dan ‘moeten stoppen’. Het is een bekend verhaal.

De relaties met de mensen die ik het meeste lief heb te verbeteren en te verdiepen. Met die intentie ergens in het onderbewuste geplant ging ik meedoen aan het ‘experiment’ om de eerste 30 dagen van dit jaar geen alcohol te drinken. Zo’n 45 jaar geleden zal ik mijn eerste biertje gedronken hebben. En alleen bij ‘gelegenheden’ drink ik bier. Maar die gelegenheden zijn er altijd veel geweest, waarbij het tempo hoog lag. En dat heeft me enorm veel plezier opgeleverd. En ja, ook heel vaak een flinke kater. Experimenteren dus met loslaten van patronen en vechten met diepgewortelde overtuigingen.

Het kostte me bijna geen moeite om het in januari vol te houden. Mijn verjaardag werd niet gevierd, dus dat scheelde. Normaal toch een soort van festijn waar Bacchus jaloers op zou zijn. Januari beviel zo goed dat ik februari eraan plakte. 30 dagen werden er zo 58. De introductie van Heineken 0.0 helpt. Toegegeven, niet zo lekker als bier, maar volgens mij was mijn eerste biertje ooit, ruim 45 jaar geleden ook niet echt lekker. En sociaal lijkt de 0.0 ook meer geaccepteerd. De negatieve opmerkingen over mijn overstap zijn zeer beperkt.

Begin maart: carnaval. Ja, ook in West-Friesland. En ja, ik heb 2 dagen bier gedronken, met veel plezier. Maar in een minder hoog tempo dan gewoonlijk. Na het carnaval gelijk gestart met de ‘ik pas’ 40 dagen periode. Verschillende feestjes en cafébezoeken ben ik nu verder.

Ik heb twee keer in de afgelopen maanden de voordelen van minder alcoholgebruik opgeschreven. De lijst wordt steeds langer, maar het belangrijkste is dat het me helpt bij datgene wat ik veel langer wilde en waar ik mijn intentie op had gezet.

Over de nadelen moet ik steeds langer nadenken. De ‘ik pas’ periode zal met gemak worden gehaald en verlengd.Nooit meer alcohol gaat hem niet worden. Maar waarom eigenlijk niet…..?

Trail door de Alpen

In juni heb ik deelgenomen aan een trail door de Zwitsere Alpen georganiseerd door de Foundation for Natural Leadership.

Wat een ervaring!

Vijf dagen afgesloten van de buitenwereld. Met tien mensen op pad. Stap voor stap. In elkaars spoor en toch loopt ieder zijn eigen pad. De weg omhoog over gladde sneeuwvlaktes en met stenen bezaaide berghellingen. De weg omhoog, stap voor stap, soms zoekend naar vaste ondergrond, op weg naar de top.

En ondertussen de weg naar binnen vinden.
In stilte.
In gesprek met mezelf.
Genietend van de fantastische vergezichten en immense Alpenreuzen.
Om uiteindelijk op de top van de berg te komen en antwoorden te krijgen op vragen die ik mezelf al langer stelde. Maar ook antwoord op niet gestelde vragen.

Het werd daardoor echt een persoonlijke leiderschapsreis, gefaciliteerd door Robbert Jansen en Edmond Ofner, beiden verbonden aan de Foundation for Natural Leadership. Zij waren de begeleiders bij de reis naar binnen en deden dat geweldig. Iedere stap was veilig.

De berg op werden we begeleid door Claude, de Zwitserse berggids en hij zorgde er voor dat de weg berg op én berg af, ook veilig was.

Bij aankomst in Zwitserland werd ons gevraagd om telefoon, horloge en eventueel andere waardevolle spullen af te geven. Een ritueel om te accentueren dat we vanaf dat moment alle prikkels van buiten ook buiten ons lieten.

Voor mij betekende dit dus  afstand doen van mijn geliefde Apple watch en iPhone X. Ik was thuis al gewaarschuwd: “dat gaat je grote moeite kosten, vijf dagen zonder die apparaten die je leven beïnvloeden…..”.
En toegegeven, de eerste dag was het even wennen, om op ieder moment van stilte in mijn broekzak te voelen dat mijn iPhone daar toch echt niet meer in zat.

Na die gewenning, de ervaring van het volledig opgaan in de bergen, de geweldige natuurkracht van de Alpen, de mooie gesprekken, kwam er een rust in me die ik zelden in mijn leven zo gevoeld en beleefd heb. De tijdloosheid van de dagen, de waarde van het moment, de puurheid van de omgeving had grote impact. Dat gevoel heb ik geborgen en ik kan er bij komen op ieder moment dat ik wil.

Ja, het is waar, dat gevoel is waardevoller dan mijn iPhone.

 

P.S.:  Interesse om ook een keer mee te gaan of als je meer wilt weten, bel me gerust.

Klik hier voor meer informatie over de foundation for Natural Leadership

Impressie van de trail, 7 minuten, geniet ervan:

Of als je een korte impressie wilt zien van nog geen 2 minuten:

 

 

 

Ben jij ook een winnaar?

Winnaars zijn een deel van de oplossing
Verliezers zijn een deel van het probleem
Winnaars hebben een plan
Verliezers hebben een excuus
Winnaars doen dingen gebeuren
Verliezers wachten tot iets gebeurt
Winnaars zeggen ‘mogelijk’
Verliezers zeggen ‘moeilijk’
Winnaars willen geluk
Verliezers willen gelijk
In iedereen zit een winnaar!
Het is een kwestie van willen…

Bovenstaande tekst voor het eerst gelezen op een poster van Nieuwe Dimensies. Daarna door velen gebruikt zonder bronvermelding. Wie de bron is weet ik niet.
Wat ik wel weet is dat willen meer energie vrijmaakt dan moeten. Met een kleine fysieke oefening kan ik je dat laten zien…..

Terschelling

Onderweg naar Terschelling. Lekker lang weekend weg met een groep van 10 mensen. Geen vast programma, behalve dat we morgen avond een bezoek aan Hessel en Tess zullen brengen. We logeren recht tegenover de Groene Weide. Heerlijk om zo de eerste maand van dit jaar te beëindigen. De eerste maand als zelfstandig ondernemer en die eerste maand is mij prima bevallen.

Paris

Otto Scharmer heeft wat mij betreft een heel bijzonder en inspirerend boek geschreven, the Theory U.De afgelopen weken ben ik nog meer geïnspireerd geraakt door het volgen van de MOOC (massive online open course) over deze theorie.

Scharmer schreef deze week een blog over de gebeurtenissen in Parijs. 

Klik hier en lees zijn blog

Nieuwe regel KNVB: we volgen de regel…

20121222-221528.jpgVerschrikkelijk nieuws van een paar weken geleden. Grensrechter dood geschopt. Van alle kanten worden dan direct oorzaken benoemd en oplossingen aangedragen. Mijn eerste reactie was, is en blijft: pas de regels toe zoals ze zijn beschreven. Dat heb ik in de afgelopen weken eerlijk gezegd nergens gehoord.

Zelf voetbal ik nog steeds, nu al meer dan veertig jaar.

“Nieuwe regel KNVB: we volgen de regel…” verder lezen

Familie filosoof

Vandaag was ik chauffeur voor mijn moeder. Ik mocht haar brengen naar haar jongere broer. Broertje dus, want dat blijf je altijd als je jonger bent. Tante Mart en ome Jaap reden ook mee. Naar ome Jan in Nootdorp. Zijn hele leven was hij de dorpskapper en daarmee volgens mij ook psycholoog, cabaretier en bovenal ook filosoof. Een man die ouwehoeren kan. Of liever gezegd kon. Ome Jan was nu stil. Wij, het bezoek, moesten vooral praten en blij zijn.

Twee weken geleden kreeg hij te horen dat zijn dagen zijn geteld. 82 benadrukt ome Jan, ik ben 82 en het was prachtig. Maar wat hij zei en wat hij voelde was naar mijn gevoel niet helemaal in evenwicht. Ome Jan was ome Jan niet meer, want ome Jan was nog nooit zo stil. Een paar boeken over spiritualiteit lagen op tafel. Maar vooral met zijn weinige woorden liet hij merken dat hij bij mij altijd de familiefilosoof zal blijven.

Ome Jan had nog steeds zijn eigen kapperskamertje in huis. Met aan de spiegel, hoe kan het ook anders, een aantal wijsheden en spreuken. Zoals: “Streven naar geluk is niet streven om gelukkig te zijn met nog meer, maar het ontwikkelen van het vermogen om gelukkig te zijn met minder”.

“Blij zijn is goed, leuk zijn niet”, zei ome Jan. Grappig te horen uit de mond van iemand die moppen vertellen tot kunst had verheven. “Maak iedere dag een aantekening”, zei ome Jan tot ons. OK, ome Jan, dit was mijn aantekening van vandaag. Het was goed om bij je op bezoek te zijn!

 

Carnaval en Bouwbedrijf Ursem

Gisteren mocht ik samen met Dick op de Dolle Dikke Dinsdag van het carnaval in Wognum even stil staan bij opmerkelijke en minder opmerkelijke zaken, waar in Wognum over wordt gesproken. Natuurlijk werd niet voorbij gegaan aan het faillissement van Bouwbedrijf Ursem.

Lachen, zingen en veel lol maken, natuurlijk. Maar ook even stil staan bij wat Wognum raakt.

Ursem, sinds de oprichting van de Krotenkokers, nu alweer 45 jaar geleden verbonden met Ursem in de persoon van de enige echte ere-vorst, Claus. Maar ook vele andere familieleden Ursem zijn echte Krotenkokers. Vader Klaas, grondlegger van het bedrijf werd in 1978 geridderd in de Orde der Krotenkokers en zijn zoon Jan overkwam datzelfde in 1998.  In die ridderordes komt toch ook tot uitdrukking het vele goede wat de familie Ursem voor Wognum heeft gedaan.

Hieronder de tekst die tijdens het carnaval in een muisstille Krotenbunker werd gesproken. De woorden werden onderbroken én afgesloten met een fantastisch applaus met veel respect.

maar dan willen wij ook toch nog wat serieus tegen u zeggen.
Tegen U en over U, dat hoort en is op zijn plaats,

het waren natuurlijk al langer spannende tijden, 

maar als het dan toch met chocoladeletters in de krant staat,
op de voorpagina van het NHD……
 Bouwbedrijf Ursem failliet…. dan gaat er toch een rilling door je heen, een schok, 

en je denkt direct aan 120 werknemers die hun baan kwijt zijn,
maar ook aan de vele toeleveranciers en onderaannemers,
die op hun beurt als een steen in een dominospel,
die klap moeten opvangen……..

en natuurlijk denk je aan al die Ursemmen, de broers en hun echtgenotes, de neven en nichten, die met hun hele ziel en zaligheid hebben gevochten om hun familiebedrijf overeind te houden

……..en je denkt aan vader Klaas. De grondlegger van het bedrijf.
Bouwbedrijf Ursem.
In alles wat zij waren, waren zij in de haarvaten verbonden
met alles wat Wognum lief is.
Iedere vereniging kon op hun steun rekenen,
van musical tot ziekentriduum, en van voetbal tot carnaval.

Met heel veel respect, denk je dan aan vader Klaas
en alles wat daaruit  voortgekomen is………..
de hoed mag af en de handen op elkaar!

Pasen

Pasen staat voor nieuw leven. Toch? Alles groeit en bloeit, vooral met dit weer. Wow, wat een zomer, nu al. 19 november, de datum dat ik de laatste blog heb geschreven.
Sindsdien stond alles in het teken van werk, carnaval en cabaret. Het was inderdaad wel wat veel bij elkaar opgeteld. Met een goed gevoel kijk ik terug op het resultaat. Soms wel de vraag stellend of het de energie die de weg er naar toe kostte allemaal waard is geweest. De afgelopen dagen ook flink wat bijgeslapen en weer voorzichtig met sporten begonnen. Dat geeft weer veel energie. Bijvoorbeeld om te gaan schrijven. Mijn laatste blog bericht was immers heel lang geleden. Door te gaan schrijven komen gelijk weer allemaal ideeën naar boven. Ideeën voor een nieuw cabaret programma…..Is het proces nu al weer begonnen?